0

Ks. Andrzej Borowiec. Z pochodzenia: Polak, z powołania: salezjanin-misjonarz. Znany Kubańczykom jako padre Andres.

Ks. Andrzej Borowiec. Z pochodzenia: Polak, z powołania: salezjanin-misjonarz. Znany Kubańczykom jako padre Andres.

Niedziela Palmowa 2008. Pobudka o 6.30. Prysznic i pierwsze trudności życia na Kubie: brak wody. Takie niespodzianki mogą się przydarzyć w całym komunistycznym kraju, nawet w centrum stolicy, gdzie ksiądz Andrzej pełni swoją posługę, czyli przy parafii p.w. Maryi Wspomożycielki w Starej Hawanie. Namydlony duchowny sięga po garnek bezpieczeństwa: wcześniej przygotowaną wodę „na wszelki wypadek”. Po modlitwie i szybkim śniadaniu wyjeżdżamy do salezjańskich kaplic oddalonych o kilkanaście kilometrów od centrum Hawany. Życzliwy kierowca dwudziestoletniego samochodu już czeka. Jeszcze tylko przygotowanie kilku egzemplarzy „Palabra Nueva” – miesięcznika wydawanego przez archidiecezję hawańską, sprzęt nagłaśniający, trzy fotokopie ewangelii z podziałem na role i możemy jechać.

Droga wymagała samochodu terenowego. Brak asfaltu, potoki przecinające drogę, ogromne kamienie wystające z ulicy to tylko niektóre niedogodności, z którymi musiał się zmagać dzielny kierowca. Palące słońce i niemiłosierny upał towarzyszyły nam przez cały dzień.

Pierwsza kaplica. Wita nas gospodyni domu, w którym odprawiana jest Msza św. Na kilkadziesiąt tysięcy mieszkańców podhawańskiej dzielnicy przychodzi ponad setka wiernych. Gospodyni mówi, że parafia liczy ponad 120 osób, w tym dwóch tajnych agentów…

Niedziela palmowa zgromadziła dużo osób. Ksiądz Andrzej chciał zorganizować procesję przez kilka ulic – ale parafianie mu odradzili, bo może mieć kłopoty. Procesja polegała na wyjściu jednymi drzwiami, okrążenie okratowanego wybiegu dla psa i powrót do kaplicy na patio.

Przyszli też wyznawcy santerii. Podchodząc do Komunii św. przychodzą po błogosławieństwo księdza. Krzyżyk na czole jest dla nich bardzo znaczący. Palmy używane w procesji, święcone w czasie Eucharystii mają też dla wyznawców religii afro-kubańskich tajemną moc uzdrawiającą. Osoby, które się spóźniły, prosiły księdza po zakończeniu Mszy, aby poświęcił palmy, bo mają chorych w domu, a obecność palmy w domu ich uzdrowi. Po rozmowach z parafianami udaliśmy się do drugiej kaplicy. Po drodze zatrzymuje nas policja. Samochody kościele mają specjalne tablice rejestracyjne – widać z daleka, kto jedzie. Po sprawdzeniu dokumentów kierowcy jedziemy bez problemów.

Druga kaplica. To już jest oddzielny budynek. Procesja nie odbędzie się, ta parafia jest trochę mniej przygotowana. Ksiądz Andrzej rozdziela funkcje w czasie Mszy między parafian. Jedna osoba pragnie wyspowiadać się. Ewangelia wymaga nieznacznych poprawek z hiszpańskiego na język kubański. Po odprawionej Eucharystii Padre rozdaje cukierki. Dzieci radosne. Może wśród nich wyrośnie kolejny ministrant a nawet ksiądz? „Padre, mogę wziąć cukierka dla siostry?” Po szybkiej konsumpcji pierwszego cukierka, drugi cukierek chłopak liże przez papierek. Słodycze są bardzo drogie, dzieci mogą je dostać tylko od święta.

Wracamy inną drogą, przez Via Blanca. Po drodze ksiądz pokazuje pozostałe dwie kaplice. Jedna jest umiejscowiona w garażu.

Na obrzeżach Hawany – często w sąsiadujących z kaplicami domach, organizują się ewangelicy. Mają swoją liturgię w podobnym czasie. Młodzi idą do ewangelików „bo tam jest dyskoteka” - ciągłe charyzmatyczne śpiewy, ekstazy religijne zagłuszają Mszę w kaplicy katolickiej, w której większość osób to starsi.

Kolejnym problemem są „aktywizacje” organizowane dla dzieci i młodzieży w szkole w czasie Mszy św. Parafianie próbowali kilkakrotnie zmieniać godzinę Mszy św., aby się dostosować, ale szkoła wraz z nimi zamieniała czas zajęć tak, aby uniemożliwić uczestnictwo we Mszy.

Joomla on osCandy.comHoldiland crŽateur de pcsolutions web sur mesure

*

Ksiądz Andrzej Borowiec pochodzi z Kielecczyzny. Pierwszą służbę miał przy Sanktuarium Matki Bożej Bolesnej w Skrzatuszu, gdzie był rok. Następnie pracował w Salezjańskim Ośrodku Wychowawczym „Dom Młodzieży” w Trzcińcu, gdzie był dyrektorem. Był też duszpasterzem młodzieży w Alassio we Włoszech. Pracował w Wyższym Seminarium Duchownym w Lądzie nad Wartą, w Inspektorii Pilskiej. Na Kubie jest od dwóch lat. Na początku był na Viborze – dzielnicy Hawany, przy kościele p.w. Jana Bosco gdzie sprawował funkcję duszpasterza młodzieży uniwersyteckiej i kapelana sióstr salezjanek. Mieszkając w Starej Hawanie ma wiele obowiązków: jest proboszczem dwóch kaplic, wicedyrektorem ośrodka, wikariuszem parafii Chrystusa Dobrej Podróży, duszpasterzem młodzieży młodszej, odpowiedzialnym za powołania kapłańskie, dyrektorem Centrum Komunikacji Społecznej na Kubie.

Ksiądz Andrzej w młodości zawsze pasjonował się Ameryką Łacińską. Dużo czytał o Kubie. Zawsze chciał nieść Dobrą Nowinę na terenie Perły Karaibów. Ze względu na pochodzenie doskonale zna warunki życia w socjalizmie.

„Ludzie są otwarci i dużo pomagają, można się z nimi utożsamiać, z sytuacją, z problemami. Najbardziej wdzięczne są dzieci, które dodają motywacji do pracy misyjnej” – mówi ksiądz Andrzej w krótkim czasie odpoczynku.

Tylko zalogowan użytkownicy mogą komentować materiały .
Proszę zaloguj się lub zarejestruj.

Powered by AkoComment Tweaked Special Edition v.1.4.6
AkoComment © Copyright 2004 by Arthur Konze - www.mamboportal.com
All right reserved